H φιλόλογος, κριτικός, ποιήτρια, μεταφράστρια και αρχισυντάκτρια Χριστίνα Λιναρδάκη μελετά την ποιητική γενιά του 2000 μέσα από τις σπουδές τραύματος: “Η ελληνική ποίηση που γράφεται στο διάστημα του πρώτου τετάρτου του 21ου αιώνα διακρίνεται πρωτίστως για την ισχυρή αυτοβιογραφική συνιστώσα που εμπεριέχει. [] Συντελεί έτσι στην αυτοδιήγηση ενός εγώ απογοητευμένου, απομαγευμένου, ματαιωμένου, συχνά τραυματισμένου – με διάφορους τρόπους, μεταξύ αυτών και εξαιτίας της παθογενούς οικογένειας στην οποία μεγάλωσε.” Τονίζει πως το συλλογικό “υποχωρεί μπροστά στο ατομικό, το οποίο καθορίζει τους τρόπους διαπραγμάτευσής του”.
6 Μαρτίου 2026