Συνοψίζοντας τους στόχους και άξονες της queer κριτικής, ο George Le Nonce προτείνει πως “ἡ ἱεραρχικὴ ἢ γενικευτικὴ ταξινόμηση τῶν ποιητικῶν ἔργων σὲ σχολές, τάσεις ἢ γενιές [] θὰ ἦταν ὠφέλιμο νὰ ἀντικατασταθεῖ στὴν λογοτεχνικὴ κριτικὴ ἀπὸ μιὰ διερεύνηση τῶν σημείων διεπαφῆς καὶ ἀλληλεπικάλυψης τῶν nonce taxonomies ποὺ παραδίδονται μέσῳ τῶν ἔργων, ὥστε νὰ ἀναπτυχθεῖ μιὰ post hoc χαρτογράφηση τῶν ριζωμάτων ποὺ δημιουργοῦνται ὄχι μόνο στὸ ἐπίπεδο τῆς πραγμάτευσης, μὲ τὴ διερεύνηση διαθεματικῶν ἀξόνων, [] ἀλλὰ καὶ στὸ ἐπίπεδο τῆς διαπραγμάτευσης, μὲ τὴ διερεύνηση ἐνδοκειμενικῶν καὶ διακειμενικῶν σχέσεων καὶ ἀνατροπῶν ποὺ ὁδηγοῦν στὸ queering τῆς ποίησης καὶ τῆς λογοτεχνικότητας ἐν γένει.”
