Σε μια καίρια επισκόπηση η Ιωάννα Λούτσια εξηγεί πως η γενιά της ποίησης μετά την κρίση έχει ως «πολιτικό ορίζοντα» την έννοια του «κοινού» (common), τόσο στον τρόπο που εμφανίζεται και δρα στη δημόσια σφαίρα, όσο και αναφορικά με το περιεχόμενο της ποιητικής της δημιουργίας. Η επιτέλεση ποίησης αποτελεί μόνο ένα τμήμα των διάφορων εκφάνσεων αυτής της τάσης προς το «κοινό», καθώς ποιητ(ρι)ες αυτής της γενιάς δημιουργούν νέα και φανερά δίκτυα, βγαίνουν στους δρόμους, οργανώνουν αφιερώματα και φεστιβάλ, συμμετέχουν σε πορείες και σε φεστιβάλ κινημάτων και πρωτοβουλιών κ.λπ.
