Farshid Emami
Konuşmanın Çevirisi: Deniz Vural; Seslendirme: Defne Tozkoparan
Özet:
Etiyopya’nın dağlık alanlarına özgü bir bitki olan kahve, ilk olarak Yemen’de sıcak bir içecek olarak on dördüncü veya on beşinci yüzyılda tüketilmiştir. On altıncı yüzyılda, bu yeni içecek Arap yarımadasının dışına çıkmış ve kahvehaneler Osmanlı idaresi altındaki Doğu Akdeniz bölgesinde yaygınlaşmıştır. On yedinci yüzyılda ise kahve Safevi yönetimindeki İran’a geçmiştir. Bu sunum, Halep (Suriye), İstanbul (Türkiye) ve İsfahan (İran) şehirlerine odaklanarak Osmanlı ve Safevi topraklarındaki kahvehanelerin mimarisini konu alır. Yeni sosyal kurumlar olarak kahvehaneler, kentlerde yeni sosyalleşme biçimlerine etki etmiş, onları şekillendirmiş ve kamusal alanın genişlemesine katkıda bulunmuştur.
Özetin Çevirisi: Ayşin Yoltar-Yıldırım
Çalışma Kağıdı:
Bu videonun Türkçe çalışma kağıdına buradan ulaşabilirsiniz.
Kaynaklar:
Alafandi, Rami. “The Waqf of Ibshir Mustafa Pasha.” L.I.S.A. – The Science Portal of The Gerda Henkel Foundation. 
David, Jean-Claude. Le waqf d’Ipšīr Pāšā à Alep (1063/1653): Étude d’urbanisme historique. Avec la collaboration de Bruno Chauffert-Yvart. Damascus: Presses de l’Ifpo, 1982.
Emami, Farshid. “Coffeehouses, Urban Spaces, and the Formation of a Public Sphere in Safavid Isfahan.” Muqarnas 33 (2016): 177–220.
Hattox, Ralph S. Coffee and Coffeehouses: The Origins of a Social Beverage in the Medieval Near East. Seattle: University of Washington Press, 1988.
Özkoçak, Selma Akyazıcı. “Coffee-houses: Rethinking the Public and Private in Early Modern Istanbul.” Journal of Urban History 33, no. 6 (2007): 965–86.
Watenpaugh, Heghnar Zeitlian. The Image of an Ottoman City: Imperial Architecture and Urban Experience in Aleppo in the 16th and 17th Centuries. Leiden: Brill, 2004.
Atıf:
Farshid Emami, “Osmanlı ve Safevî Topraklarında Kahve ve Kahvehaneler, 1500-1800,” Khamseen: Islamic Art History Online, published 15 January 2026.
Farshid Emami (Ph.D., Harvard University, 2017) is Associate Professor in the Department of Art History at Rice University. He specializes in the history of Islamic architecture, urbanism, and the arts, with a focus on the early modern period and Safavid Iran. He is the author ofIsfahan: Architecture and Urban Experience in Early Modern Iran (Penn State University Press, 2024). His scholarly interests include transregional histories of early modernity, social experiences of architecture and urban spaces, and the intersections of architecture and literature. In addition to his publications on Safavid art and architecture, he has written on topics such as lithography in nineteenth-century Iran and modernist architecture and urbanism in the Middle East.